شهرشعر

شهر شعر ، شعر نو ، شعر سپید ، غزلیات و زیباترین عاشقانه ها

دومین همایش سراسری شعر و ادب (( شهر شعر )) 91/6/16

http://shahresher.com/sites/all/files/imagegallery/IMG_hamayesh.jpg روز شعر و ادب پارسی : بزرگداشت استاد شهریار را در فرهنگسرای الغدیر مهمان شهر شعر باشید. تجدید دیدار با شما شاعران گرانقدر . شعری خواهیم خواند و تجلیلی از زنده یاد استاد شهریار . شاعرانی که تمایل به شرکت در این مراسم را دارند می توانند با ایمیل به مدیریت و یا در این اطلاع رسانی اعلام آماده گی نمایند حضور شما را در این مراسم گرامی می داریم و تا آنجا که در توان مالی ، مبالغ پرداخت شده برای همیاری ها باشد از مهمانانی که از راه دور تشریف فرمایی می کنند مساعدت به عمل خواهد آمد . شرکت در این مراسم برای عموم شاعران و فعالین این عرصه آزاد است . منتظر دیدار مجدد شما عزیزان هستیم . سپاس گزارم مدیریت شهر شعر .
+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم شهریور 1391ساعت 15:3  توسط طاهرفرجاد  | 

   همایش شهر شعر با موفقیت برگزار شد .           


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم خرداد 1391ساعت 1:21  توسط طاهرفرجاد  | 

اسامی دعوت شده گان همایش ادبی شهر شعر .


 لیست دوم دعوت شده گان .

سروده های خود را در هر سبک هر چه سریع تر در شهر شعر انتشار دهید .( با موضوع همایش ).

فرصت ارسال ترانه ها تمام شده است .

هر شاعر 4 سروده بیشتر نباشد .

ایمیل >

modirshahresher@yahoo.com


توجه داشته باشید که اگر ایمیل دریافت نموده اید ولی دعوت نامه دریافت نکرده اید و نامتان در جدول نیست به علت عدم اعلام حضور شما می باشد .


اعضای ثبت شده در لیست اول اگر دعوت نامه دریافت نموده اند و خواستار تغییراتی در نام و یا همراهان هستند با ایمیل مدیر شهر درارتباط باشند .


      
+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391ساعت 0:0  توسط طاهرفرجاد  | 

استاد علی نظمی تبریزی

تمنای نوبهار
من از كجـا و تمنّاي نو بهـار كجا ؟
                                    طرب كجـا و من زار و دل فگـار كجا ؟
بر آتش غـم و تنهـايي ‌ام ، نمي‌دانم
                               كه دل كجا شد و شادي كجا و ياركجا ؟ 
دلم كه بندة لولي وشان شد ، اي ناصح!
                                  نصيحت تو كجا مي‌برد به كـار ، كجا ؟!
علاج درد جدائي بجز صبوري نيست
                                      ولي توان صبوري كجـا ، قرار كجا ؟
تو را كه بر در او ره نمي‌هنـد اي دل !
                                   كجا رسد به تو بوس و كنار يار كجا ؟
سرود عشق و محبّت به گوش كس نرسد
                        « رهي»كجاست بدان طبع و« شهريار»كجا؟ 
چنين كه ازغم دوران فسرده‌اي « نظمي»
                                 ازين سپس تو كجا ، شعر آبدار كجا ؟



+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1391ساعت 4:1  توسط طاهرفرجاد  | 

نقد و برسی شعر زیبای استاد پایگذار


اشک شمع :

 دلش آزرده شد ، پژمرده شد هم چو گل رویش

 نگاهش تیره شد ، افسرده شد ، آشفته شد مویش

 نگاهش تیره تر شد ، تار شد رنگش چو گیسویش

 سپس لرزید و آن گه سست شد آهسته زانویش

 نگاهش بی فروغ و زرد شد رخسار دلجویش

 غبار آلود شد ، خم شد ، فروافتاد بازویش

 چو قایقران که در طوفان غم گم گشته پارویش

 هزاران قطره ی گوهر عیان در چشم جادویش

 چو دُر غلطان شد و افتاد بر گل گونه اش ، رویش

 میان دست هایش شد نهان چشمان آهویش

 چو جاری گشت اشک دیده زایل گشت نیرویش

 سپس رگبار شد ، از دیده سیلی شد روان سویش

 «نصیرا » از چه می نالی چو می دانی غزال تو

 ز کشته پشته کرده جلوه های خال هندویش

_____________________________________

درود بر استاد بزرگ مقام و عالی نسب :

استاد شاعران ترک زبان به دلایل تاثیر عارفان و شاعران بسیار که در کتابی از استاد محمد کاظمی گرداوری شده از پیشگامان ادبیات و شعر این مرز و بوم بوده و هستند ولی نکته ی ظریفی این وسط وجود دارد که همانا در برتری شاعران مثل عماد خراسانی با استاد شهریار را لحاظ می شود .

نکات احسای که در گویشهای زبان ترکی بسیار جاندار است ولی ترجه ی این احساس به زبان پارسی خرده گیری ناقدان را فراهم میاورد .

__________________________________________________

دلش آزرده شد ، پژمرده شد هم چو گل رویش

 نگاهش تیره شد ، افسرده شد ، آشفته شد مویش

___________________________________________

دلش آزرده شد و تشبیه به پژمرده گی گل شده است ( رویش ) گل وقتی پژمرده شود رنگ زرد سنبل و نمایشگر حالت خواهد بود. ( بیت اول رنگ زرد )

____________________________________________

نگاهش تیره تر شد ، تار شد رنگش چو گیسویش

 سپس لرزید و آن گه سست شد آهسته زانویش

____________________

در این بیت نگاهش تیره شد و تمثیل از رنگ گیسو که سنبل رنگ سیاه است و چون اشاره شده نگاهش تیره شده بسیار زیبا نشسته است .

_______________________________________________________

نگاهش بی فروغ و زرد شد رخسار دلجویش

 غبار آلود شد ، خم شد ، فروافتاد بازویش

_____________________________________________________________

یک تناقض احساس ، شعر را در این بیت زیر سوال میبرد دقت کنیم !

نگاهی که رنگ گیسو بود بی فروغ و زرد شد ... نگاهی که رنگ گیسو شده بود یک بیت بعد زرد شد / اگر در مطلع شعر شروع توصیف یک حس شده است باید حدود تغییرات این حس وابسته به علتی باشد هر چند این علتها توصیف نشده است باز شعر آنقدر زیباست که میتوان این مشکل را پنهان کرد ولی سردرگمی که در این بیت ایجاد شده را نمی توان نادیده گرفت و این تناقض در انتظار توضیحی است که این ترکیب رنگها را در نکته ای موجه سازد / چرا دلش آزرده شد و چون گل پژمرده رخسارش زرد رنگ شد / چرا نگاهش تیره تر شد و رنگش چو گیسویش ( از لحاظ صورت مکتوب سنگینی آیین نگارشی هم دارد رنگش چو گیسویش ) / و حال در بیت سوم چرا نگاه تیره شده همرنگ صورت به یکباره زرد شد رخسار دلجو نمی تواند اول شناسه اش پژمرده گی و زردرنگی باشد ؟ /

 _____________________________________________________

چو قایقران که در طوفان غم گم گشته پارویش

 هزاران قطره ی گوهر عیان در چشم جادویش

_____________________________________

همان تناقض مجدد تکرار شده است چشم یا زرد است یا هم رنگ گیسو ویا چون گوهر عیان ( درخشنده گی و روشنایی )

_______________________________________________________

چو دُر غلطان شد و افتاد بر گل گونه اش ، رویش

 میان دست هایش شد نهان چشمان آهویش

__________________________________

واژه گان چون به ترتیب هر بیت سنجیده شود معنی لطیفی را داراست ولی در مجموع یک شعر نمی توان این همه نامناسبات را دلیلی آورد چشمها اینجا زیبا و آهویی شده و گل پژمرده ی رویش گلگون !!!

______________________________________________________

نکته ی قابل ملاحظه در این شعر قافیه هایش می باشد به ترکیب قافیه های آن دقت کنیم معرفی نوعی مثنوی در قالب غزل است حال چه درسی پشت این نهفته است باید از خود استاد پرسید.

____________________________________________________

استاد پایگذار جسارت و گستاخی شاگردتان را ببخشید بنده در مقام نقد بر نیامده ام یک نظر شخصی از برداشت کاملا شخصی خود را قلمی نمودم ولی دانم که نفس برسی و نقد چالشی شعر زیبایتان را دارد ، جسارتم را ببخشید .

باسپاس فرجاد .

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1391ساعت 1:15  توسط طاهرفرجاد  | 

همایش شهر شعر

 شهر شعر آماده ی برگزاری بزرگترین همایش  خود میباشد امیدوارم سال جدید شروع مقتدرانه ی شهر شعر را سراغاز باشد.تاریخ همایش  -

91/3/11

اعلام مکان دقیق و زمان بندی خوانش اشعار و اهدای جوایز تا تاریخ 

91/3/8

اطلاع رسانی خواهد شد .

در صورت نیاز به این شماره پیامک دهید و توجه داشته باشید که امکان 

گفتگو نیست و شماره مخصوص دریافت پیامک شماست .

09382643014


ارسال نظر به این دیدگاه به معنای اعلام آمادگی و ثبت نام خواهد بود .

اگر ایمیل دریافت داشته اید و یا از اعضای شهرشعر هستید فقط در صورت اعلام آماده گی در لیست قرار خواهید گرفت بعد از تکمیل لیست دوم  امکان پذیرش نخواهد بود . 

                          لیست دوم - 2 -

نام 


همکاری در همایش
شماره مهمان

51
استاد جابر ترمک میهمان افتخاری 
52
زهرا سمیعی رتبه در ترانه سرایی 
53
مهناز چالاکی  54
سیدمهدی نژادهاشمی                    55
ژیلا راسخ  میهمان افتخاری 
56



57
رضا محبي راد (مجنون)

58
ستاره گودرزی

59
بانو ذوالفقاری

60
حمید رضا عاشوری 


61
آرمان صورتگر


62
علی اصغر یزدانی


63
مهدی حشمدار

64
کیوان عابدی

65
ب- ی

66
سعید روزبه 

67
شراره اسماعیلی تکلیمی


68
رحیم مجیدی ( نادم )


69
بانو معصومه عرفانی 

70




































+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم فروردین 1391ساعت 0:0  توسط طاهرفرجاد  | 

شاعر : فرزام افشار

درنگاهت چه نشسته ...
ای سراسیمه شکسته
دل به امید کدامین سفر حادثه بسته
سالها خود ننمودی
همه در دیده سرودی
غزل گریه به اندوه کشاندی
راز چون دخترک شرم
درون صدف سینه نشاندی
چشم درراه که شاید
برسد لحظه باید
جاده خالی ...
نه صدایی
نه مسافر خرابی
آنکه دل برد به یغما
چه خبر دارد ازاین قصه و سودا
شعله داغ نگاهت ...
سوز دلسوز ندارد
این همه لحظه ی انتظار بیهوده
گلم ... سود ندارد
عشق یک سویه که درهیچ دلی اثر ندارد
مهر بلبل به گل سنگ سیه ثمر ندارد

ماه سان رخ به شب تیره خاطرم نمودی
از پس فاصله ها
بند زدی
گره زدی
قصه سرودی
شکوه کردی ...
راز دل زلف گشودی
گفتم این راه به انجام نشاید
کسی از خلوت این کوچه
.... نیاید
من صداقت نگاه چشم معصوم تورا زمزمه کردم
باز دیدار تورا حوصله کردم
باز کن پنجره ...
آنسوی تصور
زیر باران
سبد خاطره را آبتنی کن
گل من...

غم فکنی کن

شاعر : فرزام افشار                                         

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم اسفند 1390ساعت 0:16  توسط طاهرفرجاد  | 

بهترین روز خدا

گشتـــه جهان محـو تماشـاي تـــو
پـــر زده ايـن دل پـي رويــــاي تـــو
مي رسي از ره تو و گـل مي دهـد
باز زمیـن بوســـه به جـاپـــای تـــو
راز جهـــــاني و نـهـــــان در دلــــم
گشته جهــــان طالب افشـاي تـــو
من بـه تـو نــزديــك و ز تـــو دور دور
شعلــه كشــد جان به تمنــاي تــو
هــر نفس آواي تو چون مي رســد
مي رود ايـن جــان پــي آواي تــــو
مي جــهد آتــش ز دلـــم بـــر لبـت
مي شــود آتــش گــل لبـهاي تـــو
هـــوش ز سر، تاب ز دل مي بـــرد
ديـدن آن قـــامت و سيمـــاي تــــو
آمــــده ام دلــــــزده از عـــالــــمي
دلشـــده ي روي مــه آســاي تـــو
مي دمي از متن زمــان چون گـلي
گل شــده شوريده و شيــداي تـــو
كيست كنون آنكـه بپـــرسد چــــرا
اين دل عــاشق شده رسواي تــو؟
آمــده اي ســـوي زميــن مـــاه من
اين منـــم اكنـون خـود حــواي تـــو
لحظــــه زيبـــاي شكـفـتـن ، ز مـن
بوســـه زند عشــق سراپــاي تـــو
شمع شود شعله كشـان ديـده ام
شعله كشد از تـــو بـه دنيـاي تـــو
خنــده بكـن دلبـــر من، اين دلــــم
وقف تـــو و خنــده ی زيبـــاي تـــو
روز شكفتن ز تـــو دورم من و
حسـرت من بوسه به لبهــاي تـــو
هديـه به تـو یـک دل عـاشق گــلم

  بی مــن و لبــریـز ز ســودای تـــو

 شاعر : خانم سمیه سبحانی

                                          

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390ساعت 23:38  توسط طاهرفرجاد  | 

نقاشی خدا

گمانم زلف پر چینت ز جنس کهربا باشد

گریزم از نگاه تو ولی دل در بلا باشد

در این آشفته بازارم ببین خوناب میگِریم

به خون آغشته دستانت تو گویی از حنا باشد

برای دیدنت هردم چوخاری روی دیوارم

ز دستت رو نما سازی و گویی از دعا باشد

شبی گفتی که هجرانم تو را شور غزل باشد

ببین این ناز چشمانم به شهری آشنا باشد

تو مستسقای این عشقی ، اگر رخسار من درمان

چه بی حاصل به مستسقا اگر آبی شفا باشد

نصیحت کردی و رفتی ولی ای یار شیرینم

مرا دیدار رخسارت ، چو باران بر گیا باشد

اگر این زندگانی را به هجرانت روا دانی

نگاهی کن به دستانی که پیشت چون گدا باشد

اگر شبها نمی خوابم ز تاثیر نگاه تو

به شکران نقش زیبا را که نقاشش خدا باشد

دلم احساس امشب را به تحسین قاب میگیرد

اگر مجنون به لیلایی اسیر و مبتلا باشد

اگر احوال عاکف را پزشکی خوب رو باشد

چه حاجت نسخه بنویسد که رازش بر ملا باشد


دلنوشته ای از طاهر فرجاد


+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 3:33  توسط طاهرفرجاد  | 

ژیلا راسخ

کاش من شعر توباشم که ببوسم لب شیرین ترا

کاش من قصّۀ شبهای تو باشم که ببویم تن روئین ترا

کاش در خواب تو آیم همچو پَرْیان بهشت

تا بگویم چه کنم با توُ ،این دِیرُ وکِنِشْت

ژیلا راسخ

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 3:18  توسط طاهرفرجاد  |